Meer dan één versie van mezelf | En-én-én-én

Meer dan één versie van mezelf | En-én-én-én

Probeer jezelf maar eens samen te vatten.

Op LinkedIn krijg je een headline.
Op een website een korte bio.
En wanneer je iemand voor het eerst ontmoet, volgt vroeg of laat de vraag: “En, wat doe jij?”

Ik hou beroepshalve ontzettend van helderheid.

Van positionering.
Van de kern vinden.
Van kunnen uitleggen waarom iemand bij jou moet zijn.

Maar duidelijkheid is niet hetzelfde als volledigheid.

Want hoe meer ik zelf schrijf en nadenk over veelzijdigheid, identiteit, keuzes en werk, hoe duidelijker het wordt dat een bio altijd maar één laag van mijn gigantische Tiramisu is.

FOWND vertelt een belangrijk deel van mijn verhaal. Maar lang niet alles.

Dus bij deze.

Een poging om mezelf eens níét samen te vatten en gewoon te ratelen. ;-)

Ik ben ondernemer. Denk ik.

Ik heb een vennootschap. Klanten. Diensten en producten. Meerdere brands.

Ik verkoop. Ik maak plannen. Ik kijk naar omzet, positionering, marketing, ... en wat wel of niet werkt. Ik bouw aan FOWND en werk daarnaast ook voor organisaties en klanten aan marketing- en strategische vraagstukken.

Objectief gezien is de case dus vrij sterk: Kimberly is ondernemer.

En toch voel ik me niet altijd een echte ondernemer.

Ik herken mezelf niet altijd in het klassieke beeld ervan. Ik heb niet per se de ambitie om zo groot mogelijk te bouwen. Ik wil goed werk leveren. Goed kunnen leven. Vrijheid ervaren. Interessante dingen kunnen blijven doen. 

En blijkbaar vraagt een deel van mijn hoofd zich dan nog steeds af of dat wel ondernemend genoeg is.

Ik ben schrijver. Ook al voelt dat nog altijd een beetje vreemd om te zeggen.

Ik hou van verhalen.

LOVE. LOVE. LOVE.

Boeken. Films. Personages. Werelden. Zinnen die íets openbreken.

Ik kan verdwijnen in een verhaal. En ik vind het minstens even heerlijk om ze zelf te maken.

Mijn eerste non-fictie boek ÉN-ÉN kwam er omdat ik iets wilde schrijven wat ik zelf had willen lezen.

Ondertussen wordt mijn tweede boek vormgegeven. En schrijf ik mijn eerste fictieboek (I KNOW, ik vind dat zelf vrij gek).

En er komen altijd nieuwe teksten, ideeën en verhalen.

Toch heb ik lang moeite gehad met: “Ik ben schrijver.”

Want ergens in mijn hoofd bestaat het ideaalbeeld van een échte schrijver.

Iemand die literairder schrijft.
Meer boeken verkoopt. Bestsellers. 
Zich altijd al schrijver voelde.
Of minstens rondloopt in een English cottage house en sloten thee drinkt.

Mijn impostersyndroom heeft een indrukwekkende inventaris gemaakt. 

Maar ondertussen lees én schrijf ik gewoon. En daar ben ik heel blij om. Probeer het zelf eens uit, het is heerlijk.

Ik krijg creatieve downloads

Soms komt er ineens iets binnen.

Een zin.
Een concept.
Een boek.
Een project.
Een idee waarvan ik vrijwel onmiddellijk denk: JA. DIT.

Elizabeth Gilbert beschreef in Big Magic creatieve ideeën ooit als iets wat zich aandient en iemand zoekt die bereid is ermee aan de slag te gaan. Die de download als het ware WIL ontvangen.

Wel. Mijn downloadschijf staat nogal open. Wijd open zelfs. Dat is heerlijk, maar niet altijd handig. Ik ben geweldig nieuwsgierig.

Geef me een fantastisch boek en ik wil schrijven. Laat me kennismaken met een interessant vakgebied en ik wil er alles over weten. Laat me een bijzondere plek zien en een deel van mijn brein begint er alvast een leven uit te tekenen.

Vertel enthousiast over iets wat jij doet en ergens klinkt: “Oooooh. Zou ik dat ook leuk vinden…?”

Ik heb dus moeten leren dat inspiratie niet hetzelfde is als richting.

Niet ieder talent of interesse hoeft een verdienmodel te krijgen. Maar ik hoop wel dat die deur altijd een beetje open blijft. Ik doe altijd met veel plezier de brievenbus open om te zien wat het universum nu weer gedropt heeft.

Ik leef in paradoxen

Dat is waarschijnlijk een van de meest consistente dingen aan mij.

Ik ben een introverte extravert. Ik hou van mensen. Van verbinden. Van een groep voor me hebben, gesprekken voeren, ideeën uitwisselen en samen iets in beweging krijgen.

En daarna wil ik graag met rust gelaten worden. Ik hou enorm van alleen zijn. Van stilte. Van vertoeven in mijn eigen hoofd.

Meestal toch.

Ik wil vrijheid én houvast.

Ambitie én rust.

Diepgang én speelsheid.

Zekerheid én avontuur.

Denken én doen.

Alleen zijn én verbinden.

Ik heb niet meer de behoefte om daar overal één kant uit te kiezen. 

Ik heb een gigantisch impostersyndroom

Ik werk daar al jaren aan.

Ik kan rationeel behoorlijk goed opsommen wat ik heb gedaan, geleerd, gebouwd en geschreven.

En toch verschijnt er geregeld nog een: “Ja, maar…”

Een echte marketeer weet meer.

Een echte schrijver schrijft beter.

Een echte ondernemer is succesvoller.

Een echte duiker is technischer.

Een echte expert twijfelt niet zoveel.

Intussen weet ik natuurlijk dat dat onzin is.

Maar iets weten en het ook werkelijk voelen zijn twee verschillende dingen.

En dat is ook waarom het gebied tussen weten en doen mij zo fascineert.

Ik verblijf er zelf regelmatig.

Ik ben bewust kindvrij

Dat is geen tussenfase of een leven dat nog op ons wacht.

Het is een bewuste keuze van ons allebei. En tegelijk speelt zorg een grote rol in mijn leven.

Alleen ziet die er anders uit. Veel hariger! We hebben een groot hart voor dieren, en heel specifiek voor dieren die een nieuwe kans nodig hebben.

Adoptiedieren liggen ons nauw aan het hart. Onze dieren zijn geen gezellige toevoeging aan het interieur of leuke afleiding. Ze zijn familie.

En kids zijn meer dan welkom en talrijk aanwezig in ons leven. 

Mijn man is mijn vuurtoren

Hij is echt alles. Pieter en ik delen ondertussen behoorlijk wat levensjaren. Zestien jaar was ik toen ik hem leerde kennen en wist het toen al, dit is het. We delen ook behoorlijk wat interesses en plannen.

Ook plannen waarvan we bij het begin absoluut niet konden voorspellen waar ze zouden eindigen. Hij is mijn levenspartner, liefde, reisgenoot, duikbuddy, sparringpartner en vooral degene bij wie ik nooit hoef uit te leggen waarom er plots alweer een nieuw idee op tafel ligt.

Al vermoed ik dat hij af en toe diep vanbinnen denkt: “Alé bon, wat hebben we nu weer?”

Ik ben Waterman. Vrij letterlijk zelfs.

Astrologie fascineert me. Ik laat mijn agenda niet bepalen door Mercury retrogade, maar ik ben gefascineerd door systemen waarmee mensen proberen zichzelf en de wereld beter te begrijpen.

En dat ik Waterman ben, vind ik behoorlijk passend. Ik drink makkelijk anderhalve liter water per dag. Ik hou van douchen. Van de zee. Van aan het water zijn.

En vooral: ik duik.

Niet alleen wat rondkijken op vijf meter diepte. Duiken werd doorheen de jaren een behoorlijk grote laag van mijn leven. Onderwateryoga, it calms my mind. Reizen. Opleidingen. De concentratie die onder water nodig is en tegelijk het gevoel vrij te zijn. Letterlijk ondergedompeld te worden in een andere wereld. Een andere dimensie. Een teleportatie terug in de tijd zelfs als je op historische scheepswrakken duikt.

Onder water kan ik diep gaan zonder dat iemand daar een metafoor van hoeft te maken. Al doe ik het nu blijkbaar toch.

En blijkbaar kan ik ook geen rebreather zien staan zonder een gepersonaliseerde sticker op en gezien ik van variatie hou maken we die gewoon ook zelf.

Ik wil de natuur in. Maar wel comfortabel.

Ik word ontzettend aangetrokken door natuur.

Water. Bossen. Dieren. Ruimte.

Plekken die dromen van een leven dichter bij de natuur.

Van meer buiten zijn. Van moestuinieren. Van planten en bloemen. Van dieren rondom mij. Van dingen bouwen die minder strak binnen de lijnen van een klassiek professioneel leven vallen.

Maar laat ons ook eerlijk blijven. Ik ga niet vrijwillig in een boshut zonder stromend water wonen. Ik hou óók van een goed bed. Slaap is mijn grootste bron van energie. 

Een warme douche. Lekker eten. Mooie plekken.

De luxe die we in Europa soms bijna vanzelfsprekend vinden.

Natuurmens, ja. Back to basics purist, no way.

Ik ben nieuwsgierig. Soms iets té.

Mijn interesses gaan alle kanten uit.

Marketing. Psychologie. Werk. Geschiedenis. Menselijk gedrag. AI. Astrologie. Ondernemerschap. Verhalen. Loopbanen. Creativiteit. Duiken. Hoe mensen keuzes maken. Hoe organisaties werken. Waarom we onszelf soms zo geweldig ingewikkeld maken.

Ik lees, luister, kijk en onderzoek.

En mijn hoofd legt vervolgens verbindingen tussen dingen die voor iemand anders misschien totaal los van elkaar staan.

Daar komt veel van mijn werk uit voort.

Maar het is ook gewoon hoe ik leef.

Niet alles hoeft FOWND te worden

Dat heb ik zelf ook moeten leren als multi-passionate professional.

Niet alles waar ik van hou hoeft in mijn positionering. Niet iedere laag hoeft commercieel nuttig te zijn. Niet ieder idee hoeft in een aanbod. Niet ieder stukje van mijn leven moet bijdragen aan mijn personal brand.

Sommige dingen mogen gewoon van mij zijn.

FOWND is een professionele uitdrukking van wie ik ben. Het hoeft niet alles wat ik ben te bevatten.

Dat vind ik een belangrijk verschil.

Dus wie ben ik?

Ondernemer.

Werknemer.

Schrijver.

Mentor.

Duiker.

Lezer.

Dierenmens.

Partner.

Nieuwsgierige geest.

Een Waterman die opvallend veel tijd in water doorbrengt.

Iemand met grootse ideeën en soms behoorlijk grote twijfels.

Iemand die graag alleen is en mensen tegelijk ontzettend nodig heeft.

Iemand die verhalen verzamelt, maakt en verslindt.

Iemand die nog regelmatig denkt dat ze eerst iets moet worden voordat ze zichzelf zo mag noemen.

Ondertussen gewoon verder doet en hard haar best.

 

Alle linkjes



Terug naar blog