Op 17 maart stuurde ik mijn boekencoach Lies, die me hielp bij mijn eerste boek Én-Én, een mail met mijn idee. Vijf maanden later stond het manuscript van mijn tweede boek er.
Dat klinkt achteraf bijna alsof ik wist wat ik aan het doen was.
Dat was niet zo.
Ik wist waarover ik wilde schrijven. Ik had vragen die me al een tijd bezighielden en die ik wou onderzoeken, maar welk boek daar precies uit zou komen?
Dat heb ik al schrijvend ontdekt.
En dat is het grootste verschil tussen mijn eerste en mijn tweede boek.
Een tweede boek schrijf je met meer ervaring. En tegelijk met meer bagage.
Toen ik Én-Én schreef, moest ik ontzettend veel voor de eerste keer uitzoeken.
Hoe bouw je een boek op? Wanneer is een hoofdstuk af? Hoe werkt redactie? Vormgeving? Drukwerk? Distributie? En wat kost het eigenlijk als je een boek zelf wilt uitgeven?
Ik koos ervoor om mijn eerste boek zelf uit te geven en schreef later dit artikel Zelf een boek schrijven en uitgeven zonder uitgever.
Bij boek twee kende ik dat proces. Dat geeft ergens rust, maar het maakt het schrijven zelf niet noodzakelijk makkelijker.
Ook mijn eigen denken is verder geëvolueerd na boek 1. Er kwam als het ware een diepte, een laag, bij.
Ik begon met een vraag, niet met een antwoord
De vraag die bleef terugkomen was ongeveer deze:
Je kunt jezelf vrij goed kennen en toch niet weten wat je moet doen. Wat gebeurt daar in die ruimte tussen denken en doen?
Je kunt weten wat belangrijk voor je is en toch twijfelen.
Voelen dat iets niet meer klopt en nog geen alternatief zien.
Verschillende mogelijkheden zien en niet weten welke nu je aandacht verdient.
Heel veel begrijpen van jezelf en toch blijven hangen tussen denken en doen.
Daar begon ik. Niet met tien lessen die ik de lezer wilde leren. Wel met iets wat ik zelf beter wilde leren hanteren.
Dat heeft de manier waarop ik dit boek schreef sterk bepaald.
Ik heb het boek niet eerst volledig uitgedacht
Er was structuur. Er waren thema's. Er was onderzoek.
Maar ik ben vrij snel beginnen schrijven.
Sommige hoofdstukken bleken belangrijker dan ik dacht. Andere ideeën verdwenen. Dingen die aanvankelijk los van elkaar leken te staan, begonnen zich onderweg met elkaar te verbinden. En er gebeurde iets wat verdacht goed bij het onderwerp van het boek paste.
Ik kreeg helderheid door te bewegen.
Als ik had gewacht tot ik exact wist welk boek ik ging schrijven, was ik waarschijnlijk nog altijd mijn inhoudstafel aan het verfijnen.
Mijn werk begon zich met het boek te bemoeien
Wat ik schreef, begon ondertussen op andere plekken terug te komen.
In gesprekken met ondernemers. Bij multi-passionate professionals. In mijn eigen keuzes. Bij mensen die ontzettend goed kunnen nadenken en zichzelf behoorlijk goed kennen, maar toch ergens blijven draaien rond dezelfde (levens)vraag.
En uiteindelijk ontstond er zelfs een eerste FOWND-dag uit mijn manuscript, met de belofte om zowel individueel als samen te bewegen.
Vier deelnemers kwamen elk met een eigen vraag, idee of richting binnen.
Wat mij opviel: ze hadden niet te weinig nagedacht. Integendeel.
Er was veel inzicht. Veel nuance. Veel mogelijke richtingen. En daarnaast de vraag: wat nu?
We onderzochten wat al bekend was, wat vermoed werd, wat gevreesd werd en waar verlangen zat. Er werd geschreven, gesproken, gewerkt en bewogen.
Aan het einde hoorde ik woorden als helderheid, mildheid en goesting.
Een maand later checken we samen in. Dan interesseert mij vooral wat er in de tussentijd gebeurt.
Wat heb je gedaan? En wat weet je daardoor nu wat je voordien nog niet kon weten?
Wat ik bij mijn tweede boek anders doe
Ik schrijf dit terwijl het boek nog niet gedrukt is.
Dat is bewust.
Bij mijn eerste boek lag mijn aandacht sterk op het schrijven en zelf uitgeven van een boek.
Deze keer ben ik minstens even nieuwsgierig naar wat er kan gebeuren terwijl het nog ontstaat.
Ik deel delen van mijn denkproces. Ik test ideeën in mijn werk. Ook die dag samen ontstond eruit. Gesprekken met lezers geven mij nieuwe taal en nieuwe vragen.
En binnenkort wil ik nog een stap verder gaan.
Ik wil de pre-order openen vóór het fysieke boek bestaat.
Mijn uitdaging?
100 exemplaren verkopen in pre-order.
Dat is natuurlijk een verkoopdoel. Maar voor mij tegelijk is het ook een experiment.
Kan ik honderd mensen enthousiast maken voor een boek dat ze nog niet kunnen vasthouden?
Welke woorden maken duidelijk waarom dit boek relevant is?
Wie leest er iets over en denkt: dit gaat ook over mij?
En wat leer ik daarvan voordat het boek gedrukt wordt?
Misschien is dat wat ik vooral anders doe
Bij mijn eerste boek leerde ik hoe je zelf een boek kunt schrijven en uitgeven.
Bij mijn tweede leer ik iets anders:
Een boek hoeft niet eerst af te zijn voor het iets in beweging kan zetten.
En dat geldt trouwens voor veel meer dan boeken.
Over mijn tweede boek
Mijn tweede boek gaat over wat er gebeurt tussen denken en doen. Over twijfel, complexiteit, weten wat belangrijk voor je is en toch niet altijd weten hoe je verder moet.
Het bouwt verder op mijn werk rond veelzijdigheid en zelfkennis, maar gaat een laag dieper: wat doe je met alles wat je ondertussen over jezelf weet? Hoe komt het dat je nog geen stappen zet. Wat zit daaronder en hoe kan je dat 'hacken', zodat het je niet noodzakelijk op dezelfde plek moet houden?
Binnenkort gaat de pre-order open.
Wil je eerst ontdekken waar mijn eerste boek Én-Én en mijn werk rond multi-passionate professionals over gaan? Bekijk dan mijn pagina voor multi-passionate professionals.