“Maar wat moet ik dan kiezen?”
Het is een vraag die veel multi-passionate professionals zichzelf stellen. Omdat ze heel veel mogelijkheden zien.
Je kunt verschillende dingen goed. Je bent nieuwsgierig. Je ziet snel nieuwe mogelijkheden. Je hebt al verschillende jobs, rollen, projecten of opleidingen achter de rug. Maar zodra je probeert te bepalen wat je volgende stap moet zijn, begint je hoofd alweer nieuwe opties te produceren.
Moet je meer focussen?
Eindelijk één expertise kiezen?
Een andere job zoeken?
Zelfstandig worden?
Net verschillende dingen combineren?
Of moet je gewoon tevreden leren zijn met wat je hebt? Daar zit een belangrijk misverstand.
Je hoeft niet te kiezen wie je bent. Maar je moet wel kiezen waar je je tijd, energie en middelen aan geeft.
Dat onderscheid veranderde voor mij veel.
Multi-passionate zijn betekent niet dat je alles moet doen
In mijn boek ÉN-ÉN schreef ik over de ruimte die er mag zijn voor verschillende kanten van jezelf.
Ik geloof niet dat iedereen zich moet reduceren tot één identiteit, één talent, één interesse of één mogelijke toekomst.
Maar Én-Én betekent niet: alles tegelijk.
Je tijd is begrensd.
Je energie is begrensd.
Je aandacht is begrensd.
En ja, ook je geld is begrensd.
Dus zelfs wanneer er twintig dingen bij je passen, kun je ze onmogelijk allemaal tegelijk evenveel ruimte geven.
Dat is een van de moeilijkste dingen van veelzijdigheid.
Er kan namelijk ontzettend veel bij je passen.
Waar je naar moet kijken: “Wat verdient nú mijn aandacht?”
Niet elke interesse is een opdracht
Ik ben bijvoorbeeld al jaren gefascineerd door astrologie. Zo gefascineerd dat ik dit jaar bijna een opleiding begon. Het onderwerp interesseert me. Ik zou er met plezier meer over willen leren. En ik kan me perfect voorstellen dat ik er opnieuw een hele wereld in zou ontdekken en duizend businessideeën.
Toch schreef ik me niet in.
Waarom? Omdat interesse voor mij niet langer automatisch betekent dat ik er iets mee moet doen.
Op dit moment wil ik mijn tijd, energie en middelen in andere dingen investeren. In mijn bedrijf. Mijn boeken. Mijn bestaande kennis en aanbod verder in de wereld zetten.
Astrologie kan (en zal) later ongetwijfeld opnieuw op mijn pad komen.
Interesse is informatie. Geen instructie.
Dat onderscheid is belangrijk wanneer je brein van bijna iedere interessante mogelijkheid een potentieel nieuw project of business kan maken.
Van de perfecte keuze naar leren navigeren
We behandelen loopbaankeuzes vaak alsof we een bestemming moeten vinden. Een lineair pad.
Eerst ontdekken wie je écht bent.
Dan bepalen wat écht bij je past.
En vervolgens de juiste keuze maken.
Bestemming gevonden. Klaar.
Alleen werkt mijn hoofd zo niet. En dat van veel multi-passionate professionals evenmin.
Wat vandaag goed past, kan binnen enkele jaren veranderen.
Je levensfase verandert.
Je financiële behoeften veranderen.
Je interesses ontwikkelen zich.
Je leert nieuwe dingen.
Je krijgt kansen die je vandaag nog niet kunt voorzien.
Daarom werkt navigeren beter dan het idee dat je een eindbestemming moet vinden.
Je hoeft niet exact te weten waar je over tien jaar zult uitkomen. Je hebt wel een kompas nodig om te bepalen welke richting op dit moment de moeite waard is.
Mijn MPP-kompas: goesting, variatie, betekenis en geld
Voor mezelf en in mijn werk met multi-passionate professionals kijk ik daarom naar vier elementen. Ik verwerkte ze in mijn FOWNDAMENTALS-traject:
1. Goesting
Wil ik dit eigenlijk?
Niet: zou ik dit kunnen? Zou dit verstandig zijn? Vinden andere mensen dit een logische volgende stap?
Maar: krijg ik hier werkelijk goesting van?
Voor mensen die veel kunnen, is dat onderscheid belangrijk. Dat je ergens goed in bent, betekent nog niet dat je er je tijd aan wilt blijven geven.
2. Variatie
Hoeveel afwisseling heb ik nodig om betrokken en nieuwsgierig te blijven?
Sommige mensen floreren jarenlang binnen één duidelijk afgebakende rol. Andere mensen hebben verschillende soorten vraagstukken, rollen, omgevingen of projecten nodig.
Variatie hoeft trouwens niet noodzakelijk te betekenen dat je drie jobs moet hebben. Je kunt ook variatie creëren binnen één functie, via projecten, jobcrafting, een nevenactiviteit, vrijwilligerswerk of interesses buiten je professionele leven.
3. Betekenis
Waarom is dit voor mij de moeite waard?
Betekenis hoeft niet hetzelfde te zijn als één grote purpose die alles in je leven verklaart.
Het kan zitten in de mensen voor wie je werkt. Het probleem dat je helpt oplossen. De impact die je ziet. Iets maken. Iets leren. Vrijheid creëren. Voor iemand zorgen.
Wat betekenis geeft, kan bovendien veranderen. Ook hier hoeft niet alles uit één bron te komen.
4. Geld
Ja. Ook geld.
We leven tenslotte niet in Wonderland. 🙃
Werk mag interessant, betekenisvol en gevarieerd zijn, maar er is ook een economische realiteit.
Wat moet je verdienen?
Wat wil je verdienen?
Welke keuzes creëren financiële ruimte?
Waar investeer je tijd en geld in?
En wat moet uiteindelijk ook gewoon renderen?
Zeker voor ondernemers vind ik het gevaarlijk om geld als een minderwaardig criterium te behandelen. Een keuze kan inhoudelijk fantastisch passen en financieel toch niet werken.
Dat is óók informatie.
Niet elk stukje moet perfect scoren
Hier zit een belangrijke nuance. Je hoeft niet voor iedere job, ieder project of iedere activiteit een tien op tien te scoren op goesting, variatie, betekenis én geld.
Het geheel moet kloppen. Niet elk afzonderlijk stukje.
Je job kan je financiële stabiliteit en fijne collega's geven, terwijl je eigen project voor meer creativiteit en betekenis zorgt.
Een opdracht hoeft niet je levenswerk te zijn om waardevol te zijn. Ze kan bijvoorbeeld financiële ruimte creëren om daarnaast iets nieuws op te bouwen.
En een interesse die ontzettend veel goesting geeft? Die hoeft helemaal geen businessmodel te worden.
Dat is waarom ik niet geloof dat we al onze interesses, talenten en verlangens in één perfecte job, onderneming of purpose moeten proberen proppen.
Soms is de combinatie het antwoord.
Maar hoe weet je dan of je de juiste keuze maakt?
Niet. En dat is net het punt.
Je kunt heel veel informatie verzamelen vóór je een keuze maakt. Je kunt nadenken, onderzoeken, praten, lijstjes maken en scenario's uitwerken.
Maar een deel van de informatie krijg je pas nadat je beweegt.
- Je doet een opdracht en merkt dat je er veel meer energie van krijgt dan verwacht.
- Je probeert een dag minder te werken en ontdekt wat die ruimte met je doet.
- Je lanceert iets en niemand koopt.
- Je start een opleiding en merkt na drie maanden dat de interesse toch niet zo diep zat.
- Je organiseert iets waarvan je dacht dat niemand erop zat te wachten en plots staan er mensen.
De werkelijkheid geeft informatie die je hoofd vooraf niet heeft.
Daarom hoeft een keuze niet altijd een definitieve beslissing te zijn.
Soms is het een experiment.
Kiezen → bewegen → observeren → bijsturen.
Dat is navigeren.
Richting hebben betekent niet dat je één richting moet kiezen
Dat is uiteindelijk een van de belangrijkste shifts die ik zelf heb moeten maken.
Ik hoef niet te bepalen welke ene versie van mezelf de juiste is. Maar ik kan ook niet iedere mogelijke versie van mezelf tegelijkertijd proberen te realiseren.
Ergens daartussen ligt het werk.
- Bewust kiezen wat nu aandacht krijgt.
- Er daadwerkelijk iets mee doen.
- Kijken wat de werkelijkheid teruggeeft.
- En opnieuw navigeren wanneer dat nodig is.
Je mogelijkheden mogen groot zijn. Je commitment kan dat niet altijd zijn.
Richting hebben betekent niet dat je één richting moet kiezen.
Herken je jezelf hierin?
Ik breng regelmatig een kleine groep multi-passionate professionals samen tijdens de FOWND MPP Meet-Ups.
Geen klassieke netwerkavond of lezing, wel ruimte voor herkenning, uitwisseling en nieuwe perspectieven.