Mijn tweede boek groeit uit wat hier nog beweegt.
Deze denkruimte is voor gedachten die nog in beweging zijn.
Voor wat blijft terugkomen, zonder duidelijke vorm.
Korte reflecties.
Ik laat ze hier bestaan.
01
De eerste werktitel die in mij opkwam was 'nieuwsgierige geesten'.
Wat is een nieuwsgierige geest eigenlijk?
Iemand die blijft zoeken?
Maar wanneer stopt zoeken
en wordt iets gevonden.
Of begint het iets anders te worden tijdens je zoektocht?
Ik merk dat mijn hoofd overuren draait wanneer ik schrijf.
Ik weet wat ik wil zeggen, maar krijg het ook maar op papier.
Daar begint het echte werk pas.
Structuur proberen vinden
in iets dat zich daar niet meteen toe leent.
02
Ik vind het leuk om opnieuw te schrijven.
En tegelijk voel ik spanning.
Omdat ik weet dat ik opnieuw dezelfde demonen ga tegenkomen.
Dezelfde patronen.
Dezelfde twijfel.
Misschien ook nieuwe.
En ergens zit ook een vraag daaronder.
Kan ik dit wel?
03
Ik vraag me af wat mensen eigenlijk hebben aan dit soort mijmeringen.
Of dit iets is dat helpt.
En tegelijk voel ik dat het trekt en zoekt naar een plek.
Alsof dit ergens naartoe wil.
Zonder dat ik zelf al weet waar.
Voorlopig pen ik ze hier neer.
04
Ondertussen moet er ook nog geld verdiend worden.
En ik merk hoe snel het romantisch wordt gemaakt.
Dat schrijven. Dat creëren. Dat zoeken.
Maar dat is niet hoe het voelt.
Het vraagt nu iets.
Zonder dat het iets teruggeeft.
Al is schrijven ook therapeutisch. Waardevol. En geeft het boek nu wel al terug. Nog voor het in zijn vorm bestaat.
05
Een logisch leven.
Ik schreef die woorden onlangs neer en mijn schrijfcoach merkte de constructie op.
En meteen stelde ik me zelf de vraag wat dat eigenlijk echt betekent.
Sindsdien heb ik daar nog geen helder antwoord op.
Sterker nog, er kwamen extra vragen bij die alles weer open trokken. Waardoor het weer onlogisch voelt. Want wat is logisch leven dan? Wat jij ervan maakt of vooral meekrijgt wat je ervan moet maken. Wat is de standaard? Aan wat meet je logisch leven?
Misschien is het leven niet zo logisch als ik dacht.
En voelt het logischer als ik meer doe en minder denk. Ik duik weer in mijn pen en laat het logisch leven even aan mij voorbij gaan.
Je kan al 'het werk tussenin' hier volgen: